«نياز»مــوج رقــص انـگيــز پيراهـن چـو لغــزد بـر تـنـشجــان بــه رقــص آيـد مــرا از لغــزش پيـراهنــشحلقه ی گيسو بـه گرد گردنش حسرت نماستای دريغـا گـر رسيـدی دسـت مــن در گـردنــشهـر دمـم پيـش آید و با صد زبان خواند به چشمويــن چنيــن بگـــريزد و پـرهيــز باشـــد از منـشمــی تـراود بـــوی جــان امــروز از طـــرف چـمــنبـوســه ای دادی مگـــر اي بـاد گـل بـو بـر تنـشهمــره دل در پــی اش افتـان و خيزان مـی روموه که گـر روزی بـه چنـگ مـن در افتـد دامنـــشدر سـراپــای وجـــودش هيــچ نقصــانــی نبــــودگــر نبـــودی ايـــن هـمــه نـامهـربانـی کــردنــشسايـه کـی باشد شبی کان رشک ماه و آفتـابدر شـب
«مرغ دريا»آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفتدر ايـــن خانـه نـدانـم بـه چـه ســودا زد و رفتخــواسـت تنــهـايـی مـا را بــه رخ مــا بـکشــدتنــــه ای بــر در ايــن خانـه ی تنـهـا زد و رفـتدل تـنـگــش سـر گل چيدن از اين باغ نداشتقـدمـی چـنـد بـه آهــنـگ تـمـاشـا زد و رفـــتمــرغ دريـــا خـبـر از يـک شـب توفانی داشــتگـشـت و فريـاد کـشان بـال بــه دريا زد و رفتچـه هـوايی به سرش بـود که با دسـت تهـیپـشـت پـا بـر هـوس دولــت دنـيـا زد و رفـــــتبس که اوضاع جهان درهــم و نـامــوزون ديـــدقـلـم نـسـخ بـر ايـن خـط چـلـيـپـا زد و رفـــــتدل خورشيدی اش از ظلمت ما گشت ملـــولچـون شـفـق بال بـه بام ش
برچسب: تنهایی,
نویسنده: ستایش میرزاده
«به پايداری آن عشق سربلند»بـــود کــه بــــار دگـــر بشنـوم صدای تو را ؟بـبـيـنـم آن رخ زيـبـای دلـگــشـای تـــــو را ؟بــگـيـرم آن سـر زلــف و بــه روی ديده نهمبـبـــوسـم آن ســر و چشـمـان دلربای تو راز بعد اين همه تلخی که می کشد دل منبـبـوسـم آن لـب شيـريـن جـان فـــزای تو راکـی ام مـجـال کـنـار تـو دســت خواهد دادکــه غـرق بـوسـه کنم باز دست و پای تو رامـبــاد روزی چـشــم مــن ای چــراغ امـيــدکــه خـالـی از تو بـبـيـنـم شبی سرای تو رادل گـرفـتـه ی مــن کـی چو غنچه باز شودمـگــر صـبـا بـرسـانـد بـه مـن هــوای تــو راچـنـان تـو در دل مـن جا گرفته ای ای جانکــه هـيـچ کـس نـتـوانـد گـرفــت جا
? What would I do without your smart mouthمن بدون شيرين زبونيت چيکارکنم ؟Drawing me in , and you kicking me outمنو غرق خودت می کنی و بعد پسم مي زنیYou’ve got my head spiing , no kidding , I can’t pin you downگیج شدم ، شوخی نمی کنم ، نمی تونم مجبورت کنم? What’s going on in that beautiful mindتوی اون ذهن زيبا چی می گذره ؟I’m on your magical mystery rideمن در سواری راز جادویی توامAnd I’m so dizzy , don’t know what hit me , but I’ll be alrightو خيلي گيجم ، نمی دونم چی آزارم می ده ، ولی خوب می شمMy head’s under waterسرم زير آبهBut I’m breathing fineولی راحت نفس می کشمYou’re crazy and I’m out of
گفتم از عشق تو من خواهم مردچون نمردم ، هستمپيش چشمان تو شرمنده هنوزگر چه از فرط غروراشکم از ديده نريختبعد تو ليک پس از آن همه سالکس نديده به لبم خنده هنوزگفته بودند که"از دل برود يار چو از ديده برفت"سال ها هست که از ديده ی من رفتی ، ليکدلم از مهر تو آکنده هنوز. . .
«حمید مصدق»
موضوعات مرتبط: شعر ، دل نوشته و سخنانبرچسبها: شعر , حمید مصدق , شعر زیر خاکستر , تصویر دست , تصویر عاشقانه
یکشنبه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۵ | 11:18 | Masoud |
«هرگز»
من تمنا کردم
که تو با من باشی
تو به من گفتی
ـ هرگز ، هرگز !
پاسخی سخت و درشت
و مرا غصه اين
هرگز ، کشت. . .
«حمید مصدق»
برچسب: هرگز,
نویسنده: ستایش میرزاده


«حسادت»
اين نسيم سحری
اين در آميخته با بوی خوش گيسوی تو
رقص رقصان ز سر کوی تو
می آمد با جلوه گری
عطر خوشبوی تو را می آورد
دل مردم می برد
خلق را مجنون می کرد
گر نسيم سحری مردی بود
بی گمان دشنه ی من قلبش را
غرقه در خون می کرد
«حمید مصدق»
برچسب: حسادت,
نویسنده: ستایش میرزاده


«راز نگاه»
راز نگاه هایت را هنوز نفهمیده ام .
نمی دانم ، خُمار کدام پیاله ای ؟
دست کدام ساقی این گونه تو را شراب ناب نوشانده است ؟
آیا هنگامی که مستی عشق از سرت پرید ، باز مرا می خواهی ؟
«نامه های بی پاسخ (2) از م. صحرایی»